สัญญาจ้างที่มีกำหนดระยะทดลองงานไม่เกิน 120 วัน นั้นหมายถึงนายจ้างตกลงจ้างลูกจ้างโดยให้ทดลองทำงานไม่เกิน 120 วัน หากผ่านทดลองงานก็จะจ้างกันต่อไป ถ้าไม่ผ่านการทดลองงานนายจ้างมีสิทธิเลิกจ้างได้ ซึ่งไม่แน่นอนว่าสัญญาจ้างจะสิ้นสุดเมื่อใด จึงเป็นสัญญาจ้างที่ไม่มีกำหนดระยะเวลาตาม พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงานฯ มาตรา 17 วรรคสอง

 

การบอกเลิกสัญญาจ้างแต่เดิมบัญญัติไว้ใน ป.พ.พ.มาตรา 582 แต่ปัจจุบัน พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงานฯ

นำบทบัญญัติดังกล่าวมาบัญญัติไว้ในมาตรา 17 ซึ่งเป็นกฏหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน นายจ้างและลูกจ้างจึงไม่มีสิทธิจะตกลงเกี่ยวกับการเลิกสัญญาจ้างให้เป็นอย่างอื่นได้          การจ้างและเลิกจ้างคดีนี้เกิดขึ้นหลังจากที่ใช้ พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงานฯ แล้ว จึงต้องบังคับตาม พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน มาตรา 17 ซึ่งให้เลิกสัญญาจ้างโดยไม่ต้องบอกล่าวล่วงหน้าไว้ 3 กรณี คือ สัญญาจ้างสุดสุดเมื่อครบกำหนดระยะเวลา และนายจ้างเลิกจ้างลูกจ้างเนื่องจากลูกจ้างกระทำผิดกรณีใดกรณีหนึ่งตามมาตรา 119 และตาม ป.พ.พ.มาตรา 583 โดย พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน มาตรา 17 มิได้มีข้อยกเว้นว่าการเลิกจ้างในระหว่างทดลองงานนั้นไม่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้า เมื่อนายจ้างเลิกจ้างลูกจ้างโดยไม่เข้าทั้ง 3 กรณี ดังกล่าว  ตาม พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงานฯ มาตรา 17  วรรคหนึ่งและวรรคท้าย  นายจ้างจึงต้องบอกเลิกสัญญาจ้างเป็นหนังสือให้ลูกจ้างทราบในเมื่อถึงหรือก่อนจะถึงกำหนดจ่ายค่าจ้างคราวหนึ่งคราวใดเพื่อให้เป็นผลการเลิกสัญญาเมื่อถึงกำหนดการจ่ายค่าจ้างในคราวถัดไป เมื่อนายจ้างบอกเลิกสัญญาจ้างลูกจ้างโดยมิได้บอกกล่าวล่วงหน้าจึงต้องจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าให้แก่ลูกจ้าง ตาม พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงานฯ มาตรา 17 วรรคสองและวรรคสี่

 

โดย ทนายป๊อด

www.tanaypod.com