คำพิพากษาฏีกาที่ 6022-6023 /2533

 

กรณีที่จะถือว่าการฝ่าฝืนคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของนายจ้างเป็นกรณีร้ายแรงหรือไม่ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องคุ้มครองแรงงานข้อ 47 (3) หรือไม่  จะต้องพิจารณาจากพฤติการณ์ของการฝ่ายฝืนว่าร้ายแรงหรือไม่เป็นหลัก มิใช่ต้องถือตามระเบียบหรือคำสั่งของนายจ้างเสมอไป จำเลยมีคำสั่งให้ครูอาจารย์ที่ยื่นใบสมัครงานไว้ยังหน่วยงานอื่น  ซึ่งถือว่ามีเจตนาเปลี่ยนงานให้แจ้งเป็นลายลักษณ์อักษรให้โรงเรียนทราบ โดยแจ้งต่อผู้อำนวยการนั้นเป็นคำสั่งที่ไม่เกี่ยวข้องกับการทำงานในหน้าที่โดยตรง อันถือว่าเป็นการฝ่าฝืนแล้วจะเกิดความเสียหายแก่งานในหน้าที่ของลูกจ้างโดยตรง  แต่เป็นคำสั่งที่จำเลยเห็นว่าลูกจ้างควรปฏิบัติ การที่โจทก์ฝ่าฝืนจึงไม่ถือว่าเป็นกรณีร้ายแรงตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานข้อ 47 (3)

บทความอื่นๆ ในหมวดเดียวกัน

 คำพิพากษาฎีกาที่ 1412/2559

คำพิพากษาฎีกาที่ 1412/2559

เอื้อประโยชน์แก่ผู้รับจ้างรายหนึ่งให้ได้เปรียบผู้รับจ้างอีกรายหนึ่งเป็นการกระทำที่ไม่สมควรแก่การปฏิบัติหน้าที่ใช่ไหม...

อ่านต่อ »

คำพิพากษาฎีกาที่ 1411/2559

คำพิพากษาฎีกาที่ 1411/2559

ลูกจ้างกับลูกจ้างกระทำอานาจาร ทำร้ายร่างกายนอกบริเวณโรงงาน ถือว่ากระทำผิดร้ายแรงงานหรือไม่...

อ่านต่อ »

ความเห็นของผู้ชม

 แสดงความคิดเห็น

AmazingCounters.com

Copyright © tanaypod.com  2026